എന്റെ കുഴന്തേ, ഞാൻ നിന്നെ എങ്ങനെ കാണാതെ ഇരിക്കും? നിന്നെ കാണുമ്പോൾ മാത്രമേ എന്റെ ജീവിതം അർത്ഥമാകൂ. എന്റെ സർവ്വതും നീയായിരുന്നു.

എന്റെ കുഴந்தയെ കാണാതെ പോയിട്ട് എത്ര വർഷമായി... എന്റെ ജീവിതം ഇപ്പോ ഒരു ശ്മശാനം പോലെയാണ്. എന്റെ കുഴந்தയുടെ ഓർമ്മകൾ മാത്രമാണ് എന്റെ പക്കൽ.

(അമ്മു തന്റെ കണ്ണീർ വീണ്ടും തുടയ്ക്കുന്നു)

(അമ്മു തളർന്നു വീഴുന്നു)

എന്നെ എല്ലാവരും ആശ്വസിപ്പിച്ചു... എന്നാൽ, എന്റെ മനസ്സിലെ വേദന ഇപ്പോഴും മാറിയിട്ടില്ല. എന്റെ കുഴന്തയെ കാണണമെന്നാണ് എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആഗ്രഹം.

(അമ്മു വേദനയോടെ സംസാരിക്കുന്നു)